Streek-GR Vlaamse Ardennen deel 2 : Kwaremont – Chalet Boekzitting (29-07-2015)

Bezeten… Zo durft mijn vrouw het wel eens omschrijven. Ik zou het eerder gebeten of gedreven durven noemen. Gedreven om telkens die lat iets hoger te leggen, iets verder te kunnen stappen, iets meer hoogteverschil te kunnen overwinnen. Gebeten door een virus. Ik wil meer, verder en hoger… Met die gedachte bind ik dagelijks mijn wandelschoenen aan, soms met de glimlach, soms met een grimas waarvan je de pijn kunt aflezen. In de hoop om dit ooit eens pijnvrij te kunnen doen… 

Op mijn eerste etappe moest ik net voor de eindmeet de handdoek in de ring gooien omwille van te hevige pijn. Terwijl ik toen uitgeput van de pijn zat te wachten op mijn madam zag ik het kerkje van Kwaremont slechts een dal van me verwijderd. Ik heb wijze lessen getrokken uit die eerste etappe, door de jaren heen heb ik talloze keren mijn pijngrens verlegd maar trop est trop… Afstanden worden vooraf wel bepaald in functie van het terrein maar ik zorg telkens voor meerdere scenario’s zodat ik tijdens het wandelen steeds kan afwijken van mijn route mocht de pijn te scherp komen. Het vraagt iets meer voorbereiding maar ik vermijd er een boel miserie mee.

Om te kunnen starten op het eindpunt van de eerste etappe moest het hele gezin dus opnieuw de wagen in. Jules was alvast euforisch toen hij hoorde dat hij me terug mocht uitzwaaien op “die heuvel met dat mooie uitzicht”. Toen we Kwaremont naderden en ik tientallen auto’s in de grasberm geparkeerd zag staan had ik echter niet veel zin meer om de etappe te starten. Er was een evenement van een plaatselijke wandelclub aan de gang waar blijkbaar heel veel volk op afkwam. Gelukkig moest ik niet starten aan de kerk en reden we de drukte voorbij. Toen ik werd gedropt op mijn startpunt was het er, tot mijn grote verbazing, opvallend rustig en stil. Ik begon er meteen aan een mooie afdaling over graspaden richting Kwaremont.

Graspad richting Kwaremont (kerk links bovenaan)
Graspad richting Kwaremont, het kerkje zie je links bovenaan.

Lang bleef de rust echter niet duren, na enkele passages over graspaden kwam ik terecht in het parcours van het wandelevenement. Tientallen wandelaars kwamen me in kleine groepjes tegemoet. Telkens opnieuw moest ik de berm van het smalle pad in om doorgang te verlenen. Gelukkig ging de streek-GR al snel een andere richting uit. Veldwegen, graspaden en wat kasseien van ‘de Kwaremont’ brachten me na een 3-tal kilometer in het dorpje. Ik prees mezelf gelukkig dat ik in de eerste etappe vroegtijdig gestopt was, het kerkje lag verder af of ik dacht. Het wandelevenement zorgde voor een behoorlijke drukte in het dorpje, ik doorkruiste dit dan ook in sneltempo richting de drukke N36. Vanaf hier stapte ik de ganse flank van de Kluisberg af tot aan de grens met Wallonië. Daar begon ik aan het klimmetje richting het bos waar ik boven kon genieten van een prachtig uitzicht en mijn boterhammen.

De streek-GR doorkruist daarna zowat het ganse Kluisbos en volgt hierbij grote stukken van de Kluisboswandeling. Ik kom er regelmatig wandelen maar telkens kijk ik toch verwonderd naar de vele oeroude beuken die het bos rijk is. Een bos zoals een bos hoort te zijn. Vanaf de wandelboom, die je vindt op het hoogste punt (141 meter) in het bos, loopt de streek-GR samen met de GR 5A. Voor de GR-leken, dit is een langeafstandspad die ongeveer de provinciegrenzen van West- en Oost-Vlaanderen volgt. Het vertrekt in De Panne en loopt onder meer via Ronse, Aalst, Antwerpen,… terug naar De Panne.

Ik verliet het koele Kluisbos en in een loden hitte vervolgde ik mijn weg richting Ronse. Na de beklimming van de Scherpenberg moest ik dan ook even bekomen op één van de zitbanken bij de kapel die bovenop de heuvel staat. Zonder hoofddeksel in deze hitte rondlopen is vragen om problemen dacht ik toen ik uitgeput en half misselijk op één van de banken neerplofte. Een attente buur vulde er mijn flessen met koel water en gaf me er nog een gratis hoofddouche bij :-). Bovenop de Scherpenberg kon ik genieten van een prachtig panorama over Ronse. Ik daalde af naar de stad en vervolgde mijn weg richting het muziekbos. Toen ik onderweg door een wandelsluis moest om een tegelpad richting het bos te nemen liep ik de schrik van mijn leven op toen 3 Mechelse Herders, opeengepakt op een veel te kleine koer, duidelijk lieten merken dat ik niet welkom was. Een veel te lage omheining die het trio scheidde van mezelf maakte het geheel nog spannender.

Het pad richting het Muziekbos.
Het pad richting het Muziekbos.

Met al heel wat kilometers achter de rug begon ik aan de laatste heuvel van de dag. De streek-GR loopt hier even samen met de Muziekboswandeling, waar ik onlangs nog op gestapt heb. Via een mooi bospad ging het richting Chalet Boekzitting. Onderweg moest ik meermaals pauzeren, het fut was eruit en ik begon behoorlijk veel last te krijgen in de rug. Ontgoocheling alom toen ik boven kwam en zag dat de taverne aan de wandelboom gesloten was. Hier verliet ik dan de streek-GR om af te dalen via de GR 129 naar Louise-Marie, een prachtig pad dat ik eerder al beschreef in de Muziekbosroute. In Louise-Marie werd ik dan na een goeie 25 kilometer terug opgepikt door mijn vrouw.

Een etappe die ik niet in één keer kan omschrijven. Het eerste deel, tot in het Kluisbos, is echt de moeite en loopt grotendeels onverhard. Vanaf het Kluisbos loopt de GR meestal over verharde, autoluwe wegen. Het valt er heel hard op hoeveel beton en asfalt er in Vlaanderen aanwezig is, onverharde wegen zijn er nauwelijks te vinden. Onderweg vroeg ik me af of het wel de moeite loont om deze streek-GR helemaal af te stappen, of ik mijn tijd niet beter direct in de mooiere GR-etappes van België steek. Maar wie het kleine niet eert,…. Dus ik ga verder met deze streek-GR. Met Brakelbos, Vloesbergbos, het Livierenbos,… staat er me in de volgende etappe heel wat moois te wachten, die de saaie tweede helft van deze etappe allicht snel zal doen vergeten.

De volledige fotoreeks vind je hier.

Wie ook eens wil gaan stappen op de streek-GR kan een kijkje nemen op de website van grote routepaden. Je kan er terecht voor de aankoop van de topogids, gpx-bestanden,…

Deel deze post via

3 Comments

  1. leen
    Augustus 11, 2015

    Precies wel een mooie streek daar rond Kluisberg, ben er nog nooit geweest , bedankt voor de informatie.. bij grote routepaden heb je nu ook een App voor op smartphone, soms handig !

    Beantwoord
    1. Furniere Mattias
      Augustus 11, 2015

      Het is inderdaad een mooie streek Leen, indien je de kans hebt loont het de moeite om er eens op verkenning te gaan! De app heb ik ondertussen ook staan, het staat nog allemaal in zijn kinderschoenen maar ze kunnen er nog veel kanten mee uit. Voorlopig kan je enkel de kustroute en de magazines raadplegen dacht ik?

      Beantwoord
      1. leen
        Augustus 11, 2015

        Ja, inderdaad ..maar het is al een begin !

        Beantwoord

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *