Mattie Meets Nature Invites 1 (Westouter, 30-08-2015)

Omwille van de vele positieve reacties op mijn tochten en deze blog speelde ik enkele maanden geleden met het idee om eens wat volk mee te nemen op één van mijn wandelingen. Afgelopen zondag was het tijd voor de eerste, maar zeker niet de laatste, MMN Invites. Doelstelling : mensen al wandelend (opnieuw) bewust maken van de schoonheid van onze natuur, en als het even kon liefst met wat mede-pijnpatiënten. Ik ging al tevreden zijn met een viertal personen, tot mijn grote verbazing waren we uiteindelijk maar liefst met twaalf! Deze eerste tocht doorkruiste het Heuvelland, een streek waar ik maandelijks wel enkele keren kom stappen en ondertussen vrij goed ken. Zondagochtend verzamelden we in het centrum van Deerlijk om dan koers te zetten richting Westouter. De rug had het ‘s morgens serieus lastig. De avond voordien hadden we een sortietje gedaan naar het kampvuur van de plaatselijke gezinsbond en dit was te voelen aan lichaam en geest. Gelukkig waren er nog met een ietwat troebele geest ;-).

Aangekomen in Westouter vertrokken we onder een stralende zon voor een luswandeling van zo’n 16 kilometer. De groep was vrij gevarieerd, er zaten geoefende en minder geoefende wandelaars van alle leeftijdscategorieën tussen. Het asfalt werd al snel achterwege gelaten en het ging over veldwegen richting de Broekelzen, het eerste natuurgebied van de dag. Het was al behoorlijk warm, we maakten er dankbaar gebruik van de schaduw om even op adem te komen en wat te drinken. Prachtig natuurgebied is dit toch! Ik kan er zo genieten van de rust en de stilte… Maar met een groep van twaalf lukt dit toch net iets moeilijker. Na de kleine pauze stapten we verder naar de Zwarte Berg toe.

Over een smal pad ging het steil omhoog op de flanken van de Zwarte Berg. Eenmaal boven lieten we de drukke straat snel voor wat ze was en daalden we aan de andere kant terug af via een pad dat afgewisseld werd met trappen. Vanaf hier liepen we in de Douvevallei, wederom een machtig natuurgebied waar ik heel graag kom. Ondertussen waren de rugspieren al wat los gewandeld (en de geest was weer helder 😉 ), de scherpe pijn van deze morgen nam lichtjes af. Midden in de Douvevallei hielden we een pauze op enkele boomstammen die er liggen. Het was pas 11u30 en dan al bloedheet, uit de drukkende warmte kon je uitmaken dat er onweer zat aan te komen. Normaal gezien had ik een lus rond de rest van het natuurgebied voorzien maar ik besliste hier om er dwars door te lopen en iets in te korten. Zo gingen we toch iets sneller bij koffiehuis/café De Nachtegaal (bovenop de Rode Berg) zijn. We mochten er onze picknick nuttigen in de schaduw onder de parasols mits consumptie. Na al het gezweet een welgekomen verfrissing!

Een deel van de groep tijdens de pauze in de Douve.
Een deel van de groep tijdens de pauze in de Douve.

Er werd in de eerste uren al stevig doorgestapt waardoor enkelen, in combinatie met de hitte, het al stevig te verduren kregen. Ikzelf had, raar maar waar, bijna geen last meer in de rug maar het deed me toch twijfelen om de tocht drastisch in te korten. De lunch in de schaduw, samen met een frisse pint, had iedereen zichtbaar deugd gedaan en de batterijen waren weer opgeladen. Het plan om de tocht stevig in te korten werd weer opgeborgen. De eerste kilometers na de pauze wandelden we door het Kotje Piepersbos, een mooi bos op de flanken van de Rode Berg. Deze natuurgebieden zijn allemaal al eens beschreven in de blogpost Dranouter dus ga ik er hier niet veel dieper meer op in. Na een lus, dalen en opnieuw stijgen, door het bos kwamen we allemaal al puffend terug boven op de Rode Berg. De verfrissing die we daarnet nog kenden was ver te zoeken, de t-shirts waren door de drukkende warmte al snel weer helemaal bezweet. We konden er wel nog even genieten van het schitterende uitzicht nabij hotel Belvedère.

Vanaf de rode berg ging het in dalende lijn terug naar Westouter. Onderweg kregen we het ene panorama na het andere voorgeschoteld. We maakten nog een kleine omweg via het natuurreservaat Brandersbos, één van de zovele bronbosjes die het Heuvelland rijk is. Ook hier zijn er knuppelpaden aangelegd, in het voor- en najaar kan het er heel drassig zijn. Via het natuurreservaat Sulferberg, alweer een pareltje beheerd door Natuurpunt, stapten we dan in rechte lijn de bebouwde kom van Westouter binnen. De wagens stonden niet geheel toevallig geparkeerd aan het dorpscafé, na afloop gingen we er allemaal samen nog gaan genieten van een welverdiende pint. Er was dan wel geen plaats meer op het terras, de banken op het dorpsplein waren, na een 16-tal kilometer, meer dan welkom… 😉

Panorama bij het afdalen van de Rode Berg.
Panorama bij het afdalen van de Rode Berg.

Een prachtige tocht met veel variatie doorheen het Heuvelland. De wandeling loopt voor 90% over onverharde wegen of paden, een echte aanrader voor natuurliefhebbers die niet bang zijn om wat te klauteren! Ik had het gevoel dat niet iedereen zich ten volle bewust was van de prachtige natuur waar we door zijn gestapt. Dit was dan waarschijnlijk deels te wijten aan de grote groep (er wordt zowieso al wat meer gebabbeld) en de enorme hitte. Ook het tempo lag voor de minder geoefende wandelaars wat te hoog, iets waar ik in de toekomst wat meer rekening mee dien te houden. Ondanks deze kleine ‘schoonheidsfoutjes’ werd het een mooie eerste tocht. Jawel, eerste, de reacties waren positief dus er volgt zeker een tweede ‘editie’! Voor de tweede editie leg ik mezelf als doel op om zeker wat chronische pijnpatiënten aan boord te halen, indien er mensen zijn die zich geroepen voelen geef gerust een seintje!

Vandaag kreeg ik nog maar eens het bewijs dat wandelen me zoveel goed doet. Bij het opstaan kermde ik nog van de pijn (veroorzaakt door een avond rechtstaan) en na enkele uren stappen was de pijn al serieus afgenomen. Verdwijnen zal de pijn nooit meer doen maar als het me al lukt om hem heel even te vergeten ben ik al heel tevreden!

Mensen die deze tocht zelf willen afstappen kunnen de route downloaden via deze link, je vindt er ook een handig kaartje terug en de hoogteparameters. De wandeling verliep voor 95% langs het wandelnetwerk Heuvelland, wie niet vertrouwd is met het gebruik van Wikiloc kan op eenvoudig verzoek de knooppunten ontvangen via mail (zie contactpagina).

Foto’s van de tocht vinden jullie hier.

Deel deze post via

3 Comments

  1. Kelly
    September 3, 2015

    Ziet er een zeer mooie natuurtocht uit! Als er nog eens een MMN-event is en de datum past me, dan ben ik zeker geïnteresseerd om ook eens mee te stappen. Je bent goed bezig!

    Beantwoord
    1. Furniere Mattias
      September 3, 2015

      Hey Kelly, het was inderdaad een mooie tocht, ik ga er zeer vaak wandelen en ik ben (in Vlaanderen) nog niet veel plaatsen tegengekomen waar je bijna een hele dag onverhard kunt stappen. Ik heb je email in het bestand toegevoegd, indien er een nieuwe wandeling volgt zul je dit dus zeker op tijd weten 😉 (Dit zal waarschijnlijk pas deze winter, begin volgende lente zijn)

      Beantwoord
      1. Kelly
        September 3, 2015

        Thanks!

        Beantwoord

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *