Korte tocht : Bos ‘t Ename (21-10-2015)

Al kan ik enorm genieten van mijn dagelijkse wandeling door de Gavers, soms kan ze me niet meer bekoren. Ik wandel er de laatste tijd nogal op automatische piloot, zonder echt te genieten van de natuur rondom mij. Een rondje piekeren. Hoog tijd om nog eens onbekend terrein te gaan verkennen. Het was een regenachtige woensdagnamiddag en de kids hadden de tv -eigenlijk het ganse huis- ingepalmd. Last minute zocht ik in de wandelgids van Natuurpunt een korte tocht. Kort en dichtbij want veel beterschap is er nog niet. Zonder nadenken koos ik voor de wandeling door Bos ‘t Ename.

Een klein half uur later liet ik de wagen achter aan het Provinciaal Archeologisch Museum (PAM) in Ename. Je vindt er een kaart waarop de twee wandelingen die er starten duidelijk zijn afgebeeld. Na enkele minuten stappen verliet ik de dorpskern en stond ik aan de ingang van Bos ‘t Ename. Pas hier drong het tot me door dat ik een wandeling in de Vlaamse Ardennen uitgekozen had. De zware medicatie zorgt ervoor dat mijn gedachten wel eens (serieus) kunnen afdwalen :-).

Kronkelend pad door Bos 't Ename
Kronkelend pad door Bos ‘t Ename

Een kronkelend pad bracht me door het centrale deel van het bos. De herfst had het eeuwenoude bos omgetoverd in een prachtig kleurenpallet. De regen van de afgelopen dagen had het pad behoorlijk drassig gemaakt. Ik moest dan ook goed uitkijken om niet onderuit te gaan. Vallen is uit den boze. Het bos is gelegen op een steile flank van de Scheldevallei maar daar merkte ik tot nu toe (gelukkig) niet veel van. De geringe hoogteverschillen in het bos overbrug je via trapjes.

Na de passage door het bos bracht de wandeling me door een gebied met jonge aanplant. Natuurpunt en de werkgroep Bos ‘t Ename bouwen hier aan een aaneengesloten natuurgebied. Een graspad leidde me door dit mooie natuurgebied. Op de achtergrond het bos in zijn herfstjasje. Voor het eerst in lange tijd vergat ik alle zorgen en kon ik echt nog eens genieten van de natuur! Eenmaal uit het gebied volgt de wandeling een saaie, lange betonweg richting de Galgenberg. Het stijgingspercentage van 12% werd wonderwel goed verteerd en boven kon ik genieten van een prachtig zicht op Oudenaarde. Via smalle veldwegen ging het dan terug naar de dorpskern van Ename.

Via smalle veldwegen terug naar Ename.
Via smalle veldwegen terug naar Ename.

De wandeling kunnen jullie hier op kaart bekijken of downloaden.
Meer info vinden jullie terug via deze link op de site van Natuurpunt.

Hier vinden jullie de foto’s terug.

Jammer van de lange passage over de betonweg halverwege de tocht. Anders een mooie wandeling aan de groene rand van de Vlaamse Ardennen met enkele fraaie uitzichten op de Scheldevallei.

Alhoewel ik deze korte tocht bijna pijnvrij heb kunnen afstappen had ik achteraf behoorlijk veel last. De heuvels zal ik dus nog even moeten vermijden. Ik geraak het wachten – en het feit dat ik niet exact weet wat er aan de hand is –  stilaan beu. Binnen een week krijg ik eindelijk de scans en mag ik op consultatie. Nog even op de tandjes bijten dus. Het verlangen om terug lange wandelingen te kunnen doen groeit elke dag iets meer…

Deel deze post via

4 Comments

  1. John
    Oktober 29, 2015

    Vind je manier van schrijven heel leuk!
    Merci voor ons mee te nemen op je tocht.
    Keep on walking mattie

    Beantwoord
    1. Furniere Mattias
      Oktober 30, 2015

      Thx John!

      Beantwoord
  2. Annelies
    November 3, 2015

    Was hier zaterdag ook voor de eerste keer. Heb er ook van genoten. Jammer te horen dat het nog niet beter gaat.

    Beantwoord
    1. Furniere Mattias
      November 3, 2015

      Hey Annelies,

      Het is inderdaad een mooi gebied, jammer van de betonstrook halverwege de tocht (mocht je deze gevolgd hebben). Ondertussen gaat het al iets beter (mede omdat ze de medicatie nog maar n’s hebben opgetrokken), morgen terug naar het ziekenhuis en hopelijk weten we dan snel meer.

      Beantwoord

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *