Hoppen op het wandelnetwerk Land van Mortagne – Lus 1 : Rond het Mortagnebos

In deze reeks zullen jullie de komende weken enkele leuke, korte wandelingen op het wandelnetwerk Land van Mortagne voorgeschoteld krijgen. Ideaal om met de kinderen even op ontdekkingstocht te gaan, een uitstapje met de familie of op drukke dagen nog even snel te onthaasten. Op enkele van deze wandelingen gaan m’n kinderen effectief mee, andere stap ik solo af. Dit wandelnetwerk geeft me de kans om – dicht bij huis – langzaam de kilometers terug op te bouwen. In de toekomst zullen jullie deze kindvriendelijke suggesties ook op andere netwerken en in andere provincies terug vinden.

Toegegeven, het Land van Mortagne is zeker niet het meest avontuurlijke wandelnetwerk. Al deed Westtoer behoorlijk haar best om zoveel mogelijk onverharde paden en autovrije trajecten in dit wandelnetwerk op te nemen, toch zijn stroken asfalt, zelfs op kleinere lussen, bijna onvermijdelijk. Daarnaast is de nog resterende open ruimte in de streek – gelegen in het uiterste zuiden van West-Vlaanderen tussen Leie en Schelde – bijna volledig ingepalmd door de landbouw. Hoewel er onder impuls van natuurverenigingen de laatste jaren een inhaalbeweging bezig is, is echte natuur er eerder een schaars gegeven. En toch zal ik jullie enkele lus-wandelingen voorstellen die zeker de moeite waard zijn! 😉

In en rond het Mortagnebos (4,5km)

Op de tonen van Highway to Hell – AC/DC – parkeerde ik de wagen aan de rand van het Mortagnebos. Of deze korte wandeling daadwerkelijk een hels karakter ging krijgen kon ik nog niet voorspellen maar gezien de achteruitgang van de laatste tijd zat de kans er wel in. Meteen ook de reden waarom de kinderen me niet vergezelden op deze wandeling.
Nadat ik in de voorbije weken zowel mentaal als fysiek volledig was ingestort zag ik deze wandeling als een nieuwe start. Na enkele dagen platte rust was er ook nood aan beweging. Mijn rug en bekken protesteerden elke dag iets meer dus even stappen ging me hoe dan ook deugd doen. Alhoewel ik méér dan overtuigd ben van de kracht van bewegen tegen chronische pijn vertrok ik met een bang hartje, ik had schrik om me nog meer te pijnigen. Een gevoel dat ik tot nu toe nauwelijks kende. De geïrriteerde achillespees en overspannen kuitspieren – te wijten aan het dragen van versleten schoeisel en een te snelle opbouw – zullen er wel wat mee te maken gehad hebben.

20160318_093739
Een grijze, nevelige dag in het Land van Mortagne.

Ik liet het Mortagnebos, met uitgebreide speelzone, voorlopig nog links van me liggen. Voor het eerst terug met kleine rugzak én wandelstokken volgde ik de asfaltweg door het licht glooiende agrarische landschap. Wandelstokken zijn hier normaliter totaal overbodig. Ik had ze bij om m’n benen wat te ontlasten en om mijn rug zo recht mogelijk te kunnen houden. Kortom, om de inspanning zoveel mogelijk te verdelen over verschillende spiergroepen. Na een lange maar zachte klim op de asfaltweg had ik een prachtig zicht over de streek. Vanaf hier volgde ik het traject van de GR 5A Zuid, het langeafstandspad dat van De Panne naar Antwerpen loopt. Wie de mooiste plekjes op het wandelnetwerk opzoekt zal de wit-rode streepjes geregeld tegen komen. Na nog een korte strook asfalt langs wat lintbebouwing ging het onverhard verder. Eerst over een veldweg, later over een smal pad trok ik door de velden met op de achtergrond het Mortagnebos. Halverwege het kronkelend pad stopte ik even. Ik genoot met al mijn zintuigen, wat deed het deugd om eindelijk nog eens op stap te zijn! De koude, noordelijke bries en het gefluit van de eerste lentevogels maakten het buitengevoel compleet.

Via graspaden en veldwegels kwam ik bij de ingang van het Mortagnebos, waar ik eerst nog een ommetje maakte langs een recent aangeplant perceel. Het Mortagnebos (16 hectare) is wetenschappelijk zeer interessant omdat het één van de eerste voorbeelden van bebossing van landbouwgrond is. Tot 1971 was dit bos nog landbouwgebied. Het OCMW van Kortrijk, de eigenaar, liet het gebied toen bebossen en sinds 1992 is het in beheer van het Agentschap voor Natuur en Bos. De zeurende pijn aan m’n kuit en achillespees werd erger dus een extra lus door het bos zat er niet meer in. Op zich geen probleem want de uitgestippelde route liet me toch een groot stuk van het bos zien. Opnieuw een prachtige brok natuur om door te stappen! Het is er aangenaam wandelen over de graspaden en boswegels. Voor wie deze lus met de kinderen afstapt is er in dit bos ook een grote speelzone aanwezig. Kinderen kunnen er naar believen ravotten in het bos, kampen bouwen,… spelenderwijs de natuur ontdekken dus. Opgelet, het is een speelzone en geen speelplein, er zijn dus geen speeltuigen aanwezig. Tip : Laat de picknickmand achter in de wagen, terwijl de kinderen ravotten na de wandeling kunnen jullie al genieten van een lekker aperitiefje op één van de vele grasveldjes! 😉

20160318_102120_20160405102337463
Het is aangenaam wandelen door het Mortagnebos.

Startplaats : Parking aan de ingang van het Mortagnebos, Marberstraat 8554 Sint-Denijs. Stap richting knooppunt 30.
Knooppunten : 30-29-28-88-87-30 (Tussen KP 87 & 30 kom je terug aan de parking)
De route kan je hier bekijken of downloaden. De kaart van het wandelnetwerk is verkrijgbaar via de webshop van Westtoer.
Alle foto’s

Leuke wandeling die voor 50% over onverharde paden loopt. De rest van het parcours is verhard maar autoluw. Al bereikte ik de wagen met een pijnlijke grimas, ik had er een aangename (korte) wandeling op zitten. Een mentale opsteker, op naar de volgende!

 
Follow my blog with Bloglovin

Deel deze post via

6 Comments

  1. leen
    April 9, 2016

    Leuk te lezen dat je terug aan het wandelen bent , en dan nog wel in mijn geboortestreek ..zo wandel ik ook even mee ! Grts Leen

    Beantwoord
    1. Furniere Mattias
      April 9, 2016

      Hey Leen, het zijn nog heel korte wandelingen maar het is toch een stap vooruit. En het geeft me ook de kans om de wandelmicrobe langzaam aan m’n kinderen door te geven ;-). Jouw geboortestreek? Wat leuk, ben je dan geboren in Kortrijk?

      Beantwoord
      1. leen
        April 9, 2016

        Neen;.niet in Kortrijk maar in Menen, niet daarvan hé .
        Als mensen vragen waar ik geboren ben , zeg ik rond Kortrijk ..Menen weten ze meestal niet liggen 🙂

        Beantwoord
        1. Furniere Mattias
          April 9, 2016

          🙂 Inderdaad, Menen is minder gekend hé. Had niet verwacht dat jij hier uit de streek was. Zo zie je maar hoe klein ons Belgenlandje wel niet is 😉

          Beantwoord
  2. philivd
    April 25, 2016

    Dan zit ik met Wevelgem nog dichter.

    Beantwoord
    1. Furniere Mattias
      April 25, 2016

      Inderdaad Philippe, het is absoluut niet ver voor jou. Het Wandelnetwerk spreid zicht uit van Bellegem tot Moen. Al is het niet bepaald de meest aantrekkelijke regio, toch zitten er enkele mooie stukken tussen. Zeker eens proberen!

      Beantwoord

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *