De kustroute (GR 5A), etappe 2 : Oostduinkerke – Nieuwpoort (15-01-2016)

Zeven à acht Beaufort. Storm op zee. Rukwinden boven de 100km/u. Dat het winderig ging worden op deze etappe stond buiten kijf, het weerbericht liet niets aan de verbeelding over. Ik moest er hoe dan ook in de buurt zijn dus kon ik er meteen ook een vervolg stappen op de kustroute of de GR 5A Noord. Na een kleine tussenstop in Middelkerke twijfelde ik toch even of het wel een goed plan was om nog op stap te gaan. Ik werd er letterlijk bijna van de weg geblazen. Meteen terug huiswaarts rijden ging niet alleen belachelijk zijn, het ging me ook serieus veel rugpijn opleveren. Het plan ging dus door, niet veel later had ik de wagen (gratis) geparkeerd in Lombardsijde en stond ik in een verdomd keiharde, ijzige wind te wachten op de tram richting Oostduinkerke. De trambestuurder was blij een levende ziel te zien en wist me te vertellen dat het in de loop van de dag toch ietwat zou verbeteren, al verklaarde hij me gek dat ik in dit weer een dagje ging stappen.

20160115_103357[1]
De Doornpanne doet tevens dienst als waterwingebied
20160115_104534[1]
Door de Doornpanne
Mijn vorige etappe op deze kustroute eindigde in de Doornpanne, dat samen met de Schipgatduinen en de Hoge Blekker een duinenmassief van zo’n 240 hectare vormt. Ik had toen al aardig wat kilometers op de teller en was stilaan aan het einde van mijn Latijn. Echt genoten van het gebied had ik niet gedaan. Daarom besloot ik om nu eerst nog een lusje te maken in het erkend NATURA 2000 gebied en zo ergens halverwege het traject van de GR terug op te pikken. Al snel kreeg ik de witrode streepjes terug in het vizier en liep ik verder door het centrale deel van de Doornpanne dat tevens dient als waterwingebied. Het ging over soms smalle, soms brede zandpaden terug richting het bezoekerscentrum van het gebied. De kudde ezels die het gebied begrazen stond dicht bijeen, in de hoop wat beschutting te vinden voor de beukende wind.

Ik liet het bezoekerscentrum links van me liggen en liep verder over een grindpad, aan beide zijden afgebakend door hoge populieren. De grote afgekraakte takken die op het pad lagen zorgden ervoor dat ik hier toch een versnelling hoger wandelde. Het pad ging over in een smal duinpad dat me door prachtige brokken natuur bracht. Het verloop van de vorige etappe werd hier verdergezet, wat was het een plezier om over deze smalle wegels te stappen! De GR loodste mij zo, bijna ongemerkt, door de villawijk Witte Burg tot aan de kerk van Oostduinkerke dorp. Bij het oversteken van de nogal drukke Leopold II laan kwam de geur van gegrild vlees, afkomstig van het gekend restaurant De Mikke, me tegemoet. De verleiding was groot maar m’n gedachten dwaalden nogal snel af naar ons budget. Verder stappen dus :-).

20160115_110035[1]
Op smalle duinwegels richting Oostduinkerke dorp.

Na een kort stukje verharde weg door een verkaveling bracht de route me via enkele duinbosjes in de Plaatsduinen, een duinenmassief van 35ha dat deel uitmaakt van het duinencomplex Ter Yde. De duinen stuiven er hoog op tot paraboolduinen waardoor er sterke niveauverschillen in het gebied te vinden zijn. Een smal, kronkelend pad bracht me door verschillende duinvegetaties. Ik liep er afwisselend door mosduinen, duinbossen, duinpannen en over stuifduinen. Echt een prachtig stukje natuur! In al mijn enthousiasme raakte ik halverwege het gebied het spoor van de GR bijster. Er zat niets anders op dan het pad verder te volgen en één van de hoge paraboolduinen te beklimmen. Boven kreeg ik een schitterend uitzicht over het gebied en zag ik verderop een paaltje met de witrode streepjes staan.

20160115_112734[1]
Door de Plaatsduinen.

Ik verliet de Plaatsduinen en stapte onmiddellijk Ter Yde binnen. Het duinencomplex Ter Yde groepeert alle duinzones tussen Oostduinkerke en Groenendijk. Ik bevond me nu in het centrale deel van het 260ha groot complex. Voor het eerst vandaag kwam ik andere wandelaars tegen. De duinengordel zorgde voor bescherming tegen de wind en de zon probeerde nu en dan even door het dikke wolkendek te breken. Ondanks het mulle zand was het best aangenaam stappen op het kronkelende zandpad dat me dwars door deze prachtige brok natuur bracht. Bij het verlaten van het gebied passeerde ik een beschermd stuk waar je je even in een zandwoestijn waant. Na een korte maar pittige klim ging het richting het strand van Groenendijk.

20160115_120122[1]
De zon brak even door in Ter Yde.
20160115_121244[1]
In Ter Yde wordt heel even de illusie van een zandwoestijn gewekt.

Toen ik door de Zeebermduinen richting het strand stapte kreeg ik de wind vol in het gezicht. Ik werd letterlijk gezandstraald. Met m’n sjaal tot over m’n neus en ingeduffeld onder een muts en mijn capuchon probeerde ik tegen de wind in te beuken. Verschillende keren moest ik stoppen om het zand uit mijn ogen te wrijven. Toen ik passeerde langs surfclub Windekind waren er nog enkele waaghalzen die zich aan een partijtje kitesurfen waagden. Van hieruit volgt de GR het strand (of de zeedijk) tot aan de havengeul in Nieuwpoort-bad. Nadat ik nog even verder liep op het strand verliet ik de GR om in het centrum van Nieuwpoort-bad wat beschutting te zoeken tegen de wind en iets te eten.

Na een korte pauze vervolgde ik terug mijn route tot aan de havengeul. Enkele stevige pijnscheuten deden me twijfelen om nog verder te gaan. Sedert het strand van Groenendijk was het uit met de natuurpret en ik wist dat wat er nog zat aan te komen ook niet echt de moeite was. Toch besliste ik om door te gaan, ik wou graag nog Nieuwpoort (stad) bereiken. Terwijl ik langs de havengeul wandelde gingen ook nog eens de hemelsluizen wagenwijd open. In combinatie met de krachtige wind was ik in een mum van tijd doorweekt. Waarom doet een mens dit toch? dacht ik bij mezelf. Het antwoord weten jullie al. Het belette me niet om nog even naar de talloze watervogels in de Ijzermonding te gluren. Vorige zomer maakten we er samen met de kinderen de oversteek met de veerboot, een aanrader! Iets verderop zag ik nog bouwvakkers werken op de (open) zesde etage van het zoveelste spuuglelijke bouwwerk dat onze kust rijk zal zijn. Levensgevaarlijk in dit weer! Een kleine 2 kilometer verder bereikte ik uitgewaaid de vismijn waar ik besloot om de tram terug te nemen naar m’n wagen.

Volledige fotoreeks.
Bekijk of download de route.

Opnieuw een geslaagde etappe op deze GR 5A Noord. Vanaf Groenendijk-bad iets minder boeiend en mooi qua natuur. Op de eerste helft van deze tocht was het weeral een plezier om over de smalle wegels de verschillende duingebieden te ontdekken. Samen met de volledige eerste etappe is dit een prachtig parcours voor twee tochten van zo’n 16 kilometer of één stevige wandeling van dik 30 kilometer. Al moet men rekening houden met het mulle zand en ook nog de tijd nemen om te genieten :-). Vanaf Nieuwpoort duikt de GR tijdelijk de Ijzervlakte in, ik ben nu al benieuwd!

Deze GR is uitermate geschikt voor wie eens wil proeven van het GR-wandelen! Het feit dat de kusttram nooit ver weg is zorgt ervoor dat je je route zo kort of lang maakt zoals je zelf wilt en bijna op eender welk moment kunt onderbreken. De folder (met kaart) van deze kustroute is verkrijgbaar via de webshop van Grote Routepaden voor een klein prijsje.

Deel deze post via

2 Comments

  1. Wandelpraat
    Juni 17, 2016

    Hallo Mathias,

    Ik ben eens aan het rondneuzen op je wandelblog. En ben aan het genieten van je wandelverslagen.
    Via Leen ben ik hier terecht gekomen en ik moet je zeggen dat ik het een mooi blog vind met dito foto`s.

    Ik volg inmiddels je blog en zal graag nog eens vaker langskomen. 😉

    Beantwoord
    1. Furniere Mattias
      Juni 19, 2016

      Dank je Wandelpraatjes! Ondertussen ben ik ook al even gaan piepen bij jullie en heb ik al verassend veel moois gezien van bij onze noorderburen 😉

      Beantwoord

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *